We kijken vaak naar onze tuin als een verlengstuk van de woonkamer: een plek die er mooi uit moet zien. We kiezen planten op basis van bloemkleur, bloeitijd of bladstructuur. Maar als we werkelijk impact willen maken in de stad, moeten we anders leren kijken. Een plant is namelijk geen decoratiestuk; een plant is infrastructuur.

In een kleine stadstuin zijn we vaak geneigd om alles laag te houden om "de ruimte open te houden". Ironisch genoeg werkt dat vaak averechts: je ziet in één oogopslag waar de tuin ophoudt. Gelaagdheid — het werken met verschillende hoogtes in beplanting — verandert alles.

Ben je de tuin aan het aanpakken en kijk je aan tegen een berg snoeihout, oude tegels of een overschot aan bladeren? Wacht nog even voor je de auto vult voor het containerpark! Wat wij vaak als 'tuinafval' bestempelen, is in feite de meest waardevolle grondstof voor een gezonde, levendige tuin.

In deze reeks Stadstuin Vol Groen, belichten we altijd één topic dat een belangrijke impact heeft op de inrichting en verdere ontwikkeling van je stadstuin tot een groene en ecologische oase.

Was de opkomst van vogels in je stadstuin toch niet spectaculair dit vogeltelweekend. Niet getreurd, met kleine ingrepen, kan je die vogelwoestijn omtoveren tot een heus vogelparadijs.

Als het donker wordt doen we graag licht aan. Dat geeft ons een veilig gevoel, we kunnen ons makkelijker en vlotter verplaatsen en het creëert een gezellige sfeer om buiten te zitten met vrienden, een boek te lezen,... Echter al dat licht heeft ook een keerzijde, zo verstoort dit kunstlicht dieren en planten. Witte ledverlichting lijkt zelfs nog een grotere impact te hebben.

Sinds enkele weken kan je de prachtige witte, roomachtige bloementrossen van de moerasspirea overal waarnemen. In de zomer tonen ze waar de vochtige plekken in het landschap zijn. Moerasspirea (Filipendula ulmaria) groeit op vochtige plaatsen zoals ruigtes, nat grasland, slootkanten, elzenbroekbos, rietvelden.

Dit is mijn tuinkabouter met een ‘attitude’. Zoals je kan zien heeft hij al behoorlijk wat afgezien, na nog geen 3 dagen was hij al eens omgevallen, waarbij zijn middelvingertje afgebroken was. Een paar jaar later had de hevige wind op ons terras hem nog eens te pakken, waardoor hij helemaal in stukken kapot was gevallen. Een stukje van zijn been hebben we nooit terug gevonden. De zwarte lak begint ook beetje bij beetje af te bladderen. Toch mag hij nu veilig geblokkeerd in onze klimop blijven staan en met zijn middelvinger omhoog ons eraan herinneren, dat alles in de tuin niet te opgeruimd moet zijn, maar gerust wat wilder mag zijn.

Bij een wandeling in de 'Tuinen van de bloemist' (park in Laken op een boogscheut van het Atomium), kwam ik dit pachtige plantje tegen:

Wil je de drukte van het Hallerbos ontlopen, maar toch genieten van wat bloemenpracht in het voorjaar? Dan moet je in april in Jette zijn, in het Dielegembos, Laarbeekbos en Koning Boudewijnpark! Daar wordt je overdonderd door de geur en de witte bloemenpracht van Daslook.